wtorek, 5 lutego 2013

"Wampir z M-3" - Andrzej Pilipiuk


    Pana Andrzeja Pilipiuka fanom fantastyki przedstawiać nie trzeba. Tak samo jak Jakuba Wędrowycza - najbardziej znanej postaci wykreowanej przez polskiego autora. To właśnie dzięki niemu Pilipuk zyskał sławę. Nie będę wdawała się w szczegóły na temat twórczości tego pan. Dodam tylko, że jest to jeden z najbardziej znanych polskich pisarzy fantastycznych. 

       Większość powieści, opowiadań, które wyszły spod pióra Pilipiuka jest dobra, a czasem nawet bardzo dobra. W sumie to jeden z moich ulubionych pisarzy fantastycznych. Do tej pory nie zawiodłam się na nim. Aż do czasu, kiedy sięgnęłam po "Wampira z M-3". Ale o tym później.

        Gosia jest nastolatką, która żyje w czasach PRL-u. Ma chłopaka, który, jak się dowiedziała, chce ją wykorzystać. Wściekła na cały świat  pod wpływem chwili popełnia samobójstwo. Na tym mogłaby się cała historia zakończyć. Ale jednak nie. Po kilkunastu dniach budzi się, nie bardzo wiedząc, co się stało. Pochowana w trumnie i zamknięta w grobowcu rodzinnym, zdaje sobie sprawę, że coś jest nie w porządku. Została wampirem.. A w tych czasach życie wampira wcale nie jest łatwe. W ten mroczny świat bycia istotą nadprzyrodzoną wprowadza ją inny wampir, Marek. Ślusarz z zawodu. Od tego momentu Gosia z przyjaciółmi popada w różne tarapaty...

         "Wampir z M-3" to zbiór krótkich opowiadań o przygodach młodej wampirki Gosi i jej kompanii. Sięgając po książkę spodziewałam się dobrej lektury przy której spędzę przyjemnie czas. Nazwisko autora moim zdaniem do tego obliguje. Zwłaszcza, że Pilipiuk to jeden z moich ulubionych, polskich pisarzy fantasy. No i się rozczarowałam. Naprawdę. Żałuję, że sięgnęłam po tą pozycję.

         Pilipiuk chyba tworzył tą książkę pod publiczkę. Taak, jest, a raczej był wtedy, gdy wydano tę książkę, wielki "boom" na powieści o wampirach. Powstało ich setki, jeśli nie tysiące. Pilipiuk też musiał wtrącić swoje trzy grosze, przecież nie będzie gorszy. Fakt, trzeba przyznać, jest to zgoła odmienne przedstawienie tych sławnych istot nadprzyrodzonych. Może i dość oryginalne. Może i napisane w sposób przystępny, prostym językiem. Tak, może szybko się czyta tę książkę. Ale dla mnie to za mało! Albo po prostu miałam zbyt wysokie wymagania. Wcześniejsze książki Pilipiuka, które czytałam, sprawiły, że spodziewałam się iście dobrego opowiadania. A ja czytając, ciągle miałam wrażenie, że powstała ta książka na szybko.

         Obsadzenie akcji w czasach PRL-u jest może dosyć dobre. Tylko,że w tym PRL-u było mało samego PRL-u. Myślałam, że dowiem się czegoś więcej. Bo szczerze mówiąc zbyt wiele nie wiem o nich i nie interesowałam się. Jakoś na kartkach opowiadań Pilipiuka nie odczułam klimatu, nie przeniosłam się w przeszłość. Wszystko było strasznie pobieżnie opisane.

             Naprawdę, momentami męczyłam się czytając tę książkę. Za mało się działo. Ani razu nie parsknęłam śmiechem, ba, nawet się nie uśmiechnęłam. Może nie zwróciłam zbytniej uwagi w przesłanie, jakie Pilipiuk próbuje nam przekazać. Może moja ignorancja na temat czasów PRL-u ma tutaj wpływ. Może ja się nie znam. Może. Ale mi się nie podobało. I jestem rozczarowana.

Dlatego idę sięgnąć po Wędrowycza. ;-)



Tytuł: "Wampir z M-3"
Autor: Andrzej Pilipiuk
Wydawca: Fabryka Słów
Rok: 2011
Ocena: 2/6
        3/10

Wampir z M-3 - CYFROTEKA.PL


Ta recenzja bierze udział w konkursie "Czytanie: 802% normy"
http://www.koobe.pl/121,a,konkurs-dla-blogerow.htm





Książka przeczytana w ramach wyzwania "Z Półki 2013"

10 komentarze:

Honorata on 5 lutego 2013 13:56 pisze...

Mnie się podobało :) PRL-u tyle żeby nakreślić tło i zrozumieć kontekst kulturowy i wampiry w całkiem nowym wydaniu. Ja bym powiedziała, że ta książka to odtrutka na Zmierzch i temu podobne arcydzieła.

Ewelina Wawrzyniak on 5 lutego 2013 14:09 pisze...

Owszem, zgodzę się, że Pilipiuk inaczej potraktował temat wampirów i z jednej strony to mu się chwali. Mamy inne spojrzenie oklepanego już tematu. Ale dla mnie to za mało :)
Mimo wszystko.

Honorata on 5 lutego 2013 14:27 pisze...

Ja mogę być nieobiektywna bo fanką Pilipiuka jestem :)

hadzia on 5 lutego 2013 14:30 pisze...

Czytałam niedawno i również mnie nie zachwyciła, choć i tak dałam wyższą ocenę. Zgadzam się, bardzo mało PRLu jest w tym Pilipiukowskim PRLu. Pomysł na ksiażkę dość fajny, szkoda że niewykorzytany do końca

Ewelina Wawrzyniak on 5 lutego 2013 14:32 pisze...

Honorato, ja także jestem jego wielką fanką, ale ta pozycja mnie rozczarowała :)

Clarissa on 5 lutego 2013 15:22 pisze...

Czytałam w tamtym roku i bardzo mi się podoba. Zastanawiam się nad zakupem i przeczytaniem sagi o Jakubie Wędrowyczu :D

Zapraszam do mnie http://invisibl3e.blogspot.com/ :D

prosperiusz on 6 lutego 2013 10:42 pisze...

Własnie po wielu recenzjach podobnych w ocenie nie wiem czy szukać tej książki :)

Anonimowy pisze...

malkontenci.

Anonimowy pisze...

A to akurat dobrze że mało PRL-u - Pilipiuk komuny i komuchów szczerze nienawidzi i musiał się najwyraźniej ostro hamować przy pisaniu, skoro tylko sobie łagodnie pokpiwa z partyjniaków i ubeków. Dla mnie obraz świata jest bardzo dobrze, nienachalnie wpleciony w fabułę. Te sceny z bazaru - zakazane filmy wideo, złoto sprzedawane "z ręki" i krokodylki przyszywane do skarpetek - od razy w pół słowa łapiemy o co biega.

A Pilipiuk pisze różnorodnie - to akurat opowiadanka rozrywkowe - takie pod Wędrowycza - guma do żucia dla oczu - mniam.

A jak ktoś chce coś na poważnie - to polecam jego Oko Jelenia - czytałam z pięć razy za każdym przeczytaniem znajdując nowe smaczki. W każdym razie na zapowiadaną kontynuację Wampira ostrzę sobie kły i pazurki.

ks.Ilsa

Meskalina on 23 lutego 2013 20:24 pisze...

Nie będę oceniać, bo nie przeczytałam. Przerzuciłam kilka stron zachęcona przez moją kuzynkę, ale odstawiłam na półkę(Plusem jest to, że krytykowali wampiry ze „Zmierzchu”). Kiedyś jeszcze ją przeczytam, ale jakoś mnie nie ciągnie.

Prześlij komentarz

Jeśli już tu jesteś, zostaw po sobie ślad. :-)

 

Copyright © 2008 Green Scrapbook Diary Designed by SimplyWP | Made free by Scrapbooking Software | Bloggerized by Ipiet Notez